ÇAQALAT

ÇAQALAT : Arin Turkish Etimology Dictionary

çağalat.
çanğılat. çanğıl daşı atan top.
çaşlaq. qaşalot. qaşalat. qaydan. qayğan. qayan. qayğın. qayın. alıq. müztərib. göt. salaq. qapsalaq. kavsalaq. çavsalaq. səfeh. qaqrıq. sadə. abdal. avalaq. avanaq (< av). budala. qanğırıq. qanırıq. qaqrıq. sadə. görgüsüz. dargöz. qısgöz. qıtgöz. bilməz. bilməyən. qapsalaq. kavsalaq. çavsalaq. qapsa. qanmaz. qıtqafa. qıt başlı. qıt ağıllı. qıtanlaq. qıtan. qanğıra. qandıra. qıtqafa. qıt başlı. qıt ağıllı. qıtanlaq. qıtan. qandıra. qaqlaq. kal. şaşqın. çaşqın. bön. gəbə. gəvə. sadə. başıboş. boşqafa. düdük. sapaq. qapsalaq. kavsalaq. çavsalaq. səfeh. qanğırıq. qanırıq. qaqrıq. sadə. abdal. dümbələk. salaq. sarsax. sərsəm. gəbəş. küpəş. gəbəşağı. donqabaş. sarsaq. sərsəm. salaq. sərsəm. abdal. ayran dəlisi. ayran ağızlı. ayran budalası. tələgə. dələgə. dəligə. dəlicə. sapaq. alabaş. abdal. sərsəm. xiyalsız. düşüncəsiz. görməz. çabılaş. sapaq. susaq. kəriz (< kərmək: kəsmək). kalas. qaqlaq. kal. anlamaz. ətqafa. səfeh qax. salağ. sapaq. axmaq. ənayi