ائت
ائت : تورکجه فارسجا - قشقایی
:
فعل امر از مصدر «ائتمك» (انجام دادن)
ريشة مصدر «ائتيرمك» و «ائتيشمك» (رسيدن) ائتدي (etdi)
عدد هفت
(در) (← يئت، يئتدي) ائتديرمك (etdirmәk)
به انجام كاري وادار كردن. ائتمك (etmәk)
انجام دادن، كار كردن.
نسبت دادن، منتسب كردن. قوْنشونگو اوْغرو ائتمه. (همساية خود را به دزدي منتسب مكن.)
تشخيص دادن. بيربيردن ائتمير. (از هم تشخيص نميدهد.) ائتمهلي (etmәli)
انجام دادني، كردني. ائتمهيه (etmәyә)
نكند، نباشد، نكند خداي نكرده …، ممكن است. ائتير (etir)
فعل امر از مصدر «ائتيرمك» (رسيدن) ائتيرتمك (etirtmәk)
رساندن. ائتيرمك (etirmәk)
رسيدن، فرا رسيدن.
رسيدگي كردن، سرپرستي كردن. ائتيشديرمك (etişdirmәk)
رساندن، به هم رسانيدن.
ابلاغ كردن، اعلام كردن. ائتيشمك (etişmәk)
رسيدن، به هم رسيدن.
اطّلاع داشتن، واقف بودن.
رسيدگي كردن، سرپرستي نمودن. ائتيك (etik)
رسيده، به زمان زايمان نزديك شده