Multilingual Turkish Dictionary

Turkish

Turkish
HALEFEN : Ottoman Turkish

Arkadan gelerek

HALEFİYYET : Ottoman Turkish

Haleflik, birinin yerine geçmiş olma

HALEK : Ottoman Turkish

Kara, siyah

HALEL : Ottoman Turkish

Bozukluk. Eksiklik. * Başkası tarafından verilen zarar. * İki şeyin aralığı. Boşluk. Açıklık

HALEL : Ottoman Turkish

ozukluk, zarar

HALELDÂR : Ottoman Turkish

f. Bozma. Bozulma. Bozulmuş

HALELDÂR : Ottoman Turkish

ozulmuş, zarar görmüş

HALELPEZÎR : Ottoman Turkish

f. Bozulan, Halel bulan. Eksik. Fesad kabul eden. Bozuk

HALEM : Ottoman Turkish

Helâk olmak. * Dibâgat yaparken derinin kurtlanması

HALEMAT : Ottoman Turkish

(Halme. C.) Meme uçları, meme başları

HALEME : Ottoman Turkish

(C.: Halem-Halemât) Meme başı. * Büyük kene. * Bir ot cinsi

HALEN : Ottoman Turkish

şu anda, henüz, şimdiki hâlde

HALENBUS : Ottoman Turkish

Serçe renginde, ondan küçük bir kuş

HALENC : Ottoman Turkish

(C.: Halânic) Ağaç, şecer

HALESA : Ottoman Turkish

(Hâlis. C.) Hâlis, sâfi

HALEVAR : Ottoman Turkish

f. Ay şeklinde olan, hilâl gibi olan

HALEVAT : Ottoman Turkish

(Halâ. C.) Halvetler, boşluklar. * Yalnız bulunulacak yerler

HALEZON : Ottoman Turkish

Sümüklü böcek kabuğu. Kabuklu sümüklü böcek

HALF : Ottoman Turkish

Ardı. Arka. Kendinden sonra gelen. Arka taraf

HALF : Ottoman Turkish

arka

HALF(E) : Ottoman Turkish

Yemin etmek. Andiçmek. Kasem etmek

HALF-I İMÂM : Ottoman Turkish

İmâmın ardı, arkası

HALFE : Ottoman Turkish

Andiçme, yemin etme

HALFÎ : Ottoman Turkish

Arka, ard ile alâkalı olan

HALHAL : Ottoman Turkish

Eskiden kadınların süs için ayaklarının topuklariyle baldırları arasına yani ayak bileklerine taktıkları altundan veya gümüşten yapılmış halka. Ayak bileziği