Multilingual Turkish Dictionary

Turkish

Turkish
HİMYAN : Ottoman Turkish

Dirhem koydukları kap ve kemer

HİMYATA : Ottoman Turkish

(Süryanicedir ve Tevrat'ta geçer.) Resul-ü Ekrem Hz. Muhammed'in (A.S.M.) İbranice bir ismidir

HİMYE : Ottoman Turkish

Perhiz. Yiyecek ve içecekte sıhhat için gösterilen ihtimam ve dikkat

HİMYEVÎ : Ottoman Turkish

Perhiz ile alâkalı

HİMÂYE : Ottoman Turkish

koruma

HİMÂYEGERDE : Ottoman Turkish

korunmuş

HİMÂYET : Ottoman Turkish

koruma

HİMÂYETKÂR : Ottoman Turkish

koruyucu

HİNA : Ottoman Turkish

Hurma salkımı. * Bir çeşit katran

HİNA' : Ottoman Turkish

Hayvanın kösneyip erkek istemesi

HİNAS : Ottoman Turkish

(Hünsâ. C.) Kendilerinde hem erkeklik, hem de kadınlık alâmetleri bulunan kimseler

HİNBER : Ottoman Turkish

(C.: Henâbir) Eşek sıpası

HİND : Ottoman Turkish

Hindistan'ın kısa adı. * Bir kadın adı. (Asr-ı saadette Hazret-i Hamza'nın ciğerlerini yiyen kadın, Ebu Süfyan'ın karısı.) * Fetva metinlerinde kadını temsil etmek üzere kullanılan umumi isimlerden birisi. Diğerleri: Fatıma, Hatice, Zeyneb

HİNDEB : Ottoman Turkish

(Hindebâ-Hindebâe) Hindibâ, gündöndü çiçeği

HİNDU : Ottoman Turkish

f. Satürn (Zühal) gezegeni. * Benek, ben. * Hind'in Brahman ahalisinden olan. * Hindliler gibi pek esmer adam

HİNDUBAR : Ottoman Turkish

f. Yazı hokkası

HİNDUVANE : Ottoman Turkish

f. Kavun, karpuz

HİNDUVANÎ : Ottoman Turkish

Hindî kılıç

HİNDÎ : Ottoman Turkish

Hind'e ait. * Hind ahalisinden olan, Hindli. * Bugün konuşulan Hind dillerinin en yaygın ve tanınmış olanı. * Güzel sanatlarda kullanılan ve Hind'de yapıldığı için de bu ismi alan bir kağıt cinsi

HİNE : Ottoman Turkish

Onurlu olma hâli, gururluluk

HİNK : Ottoman Turkish

Kır at

HİNME : Ottoman Turkish

Boncuk adı

HİNNA' : Ottoman Turkish

Kanat

HİNNE : Ottoman Turkish

Cinnet, cünun, delilik

HİNOĞLU : Ottoman Turkish

Zamanın adamı, açıkgöz, hilekâr kimse. İblis, şeytan, zamane, cin fikirli