Multilingual Turkish Dictionary

Turkish

Turkish
ASFİYÂ : Ottoman Turkish

günahlardan arınmış büyük zatlar

ASGA : Ottoman Turkish

Öğrenmeğe çok hevesli. * Çarpık suratlı

ASGAR : Ottoman Turkish

En küçük. Daha küçük

ASGAR : Ottoman Turkish

en küçük

ASGARAN : Ottoman Turkish

Kalb ile dil

ASGARÎ : Ottoman Turkish

En az. En küçük

ASGÜN : Ottoman Turkish

Hazar Denizi'ne verilen bir isim

ASHAME : Ottoman Turkish

Peygamberimizin zamanında Müslümanlığı kabul eden Habeş Necaşisinin ismi

ASHAR : Ottoman Turkish

Saçı kızıl adam. Kırmızı tüylü hayvan

ASHEB : Ottoman Turkish

Tüyünün üstü kızıl, içi beyaz olan deve

ASHÂB : Ottoman Turkish

"(Eshâb) (Sahib. C.) Arkadaş olanlar. Sahip olanlar, kullanma yetkisine sahip kişiler. * Halk, ahali. * Sahabeler, yani Peygamberimiz Hz. Muhammed'i (A.S.M.) görmüş ve mü'min olarak ona ve onun mesleğine bağlı kalmış olan zatlar. Bu kişiler, insanlık, doğruluk ve her türlü faziletlerde en ileri seviyede bulunan şahsiyetlerdir.Onlar Peygamberimizi (A.S.M.) her an yakın alâka ile takip ederler ve O'na, her cihetle ittibaa çalışırlardı. Dâima sıdk ve sadakatten, doğruluk ve faziletten ayrılmamak cehdi içinde idiler. İslâmiyetin neşir ve tâmimi için her çeşit fedakarlıktan çekinmezlerdi. Risale-i Nur Külliyatından Mektubat isimli eserde denildiği gibi: ""Âl ve Ashâb nâmında bu zevat-ı kirâm, nev-i beşerin enbiyadan sonra ferâset ve dirâyet ve kemâlâtla en meşhur, en muhterem, en nâmdar, en dindar ve en keskin nazarlı tâife-i azimesi"" dirler.(R.A.)"

ASHÂB : Ottoman Turkish

sahipler, sahabeler

ASHÂB-ÜŞ-ŞİMÂL : Ottoman Turkish

Amel defterleri sol taraflarından verilecek olan cehennemlik kimseler. Solcular

ASHÂB-I BEDİR : Ottoman Turkish

Hz. Peygamber (A.S.M.) ile Bedir muharebesinde bulunan sahâbeler (R.A.)

ASHÂB-I CENNET : Ottoman Turkish

Cennet ehli. Cennetlik olanlar, Cennetlik oldukları ümid edilenler veya cennete gidecekleri müjdelenmiş olanlar. (Bak: Aşere-i Mübeşşere)

ASHÂB-I DEVLET : Ottoman Turkish

Devlete mensub olanlar. Devlet adamları

ASHÂB-I EYKE : Ottoman Turkish

(Ashâb-ı Leyke) Şuayb'ın (A.S.) Allah tarafından kendilerine gönderildiği kavmin adı. Yerleri ağaçlı olduğundan bu isim verilmiştir

ASHÂB-I FERÂİZ : Ottoman Turkish

Mirascılar. Ölen kimsenin malında hissesi olan akrabâları

ASHÂB-I FİL : Ottoman Turkish

İslâmiyetten önce Kâbe-i Muazzamayı tahrib için Mekke'ye hücum eden Habeş ordusunun ismi ( Önlerinde fil bulunduğundan, zırhlı vasıtalar gibi ondan faydalandıklarından bu isim verilmiş olduğu nakledilir

ASHÂB-I GÜZİN : Ottoman Turkish

Mümtaz ve en meşhur sahâbeler

ASHÂB-I KALEM : Ottoman Turkish

Kalem ashabı. Memurlar

ASHÂB-I KALİB : Ottoman Turkish

Bedirde öldürülüp kuyuya atılmış olan müşrikler

ASHÂB-I KEHF : Ottoman Turkish

Kur'ân-ı Mu'ciz-ül Beyan'da bahsi geçen ve devirlerinin zâlim padişahından gizlenerek ve onun şerrine âlet olmaktan çekinerek, beraberce bir mağaraya saklanıp, Rabb-ı Rahimlerine (C.C.) sığınan, dindar ve makbul büyük zâtlar. İsimleri rivâvette şöyle sıralanır: Yemlihâ, Mekselinâ, Mislinâ, Mernüş, Debernüş, Sâzenüş, Kefeştatâyüş. Kendilerine sâdık köpeklerinin adı da Kıtmir'dir

ASHÂB-I KİRAM : Ottoman Turkish

Hz. Muhammedin (A.S.M.) Ashabı, sahabeleri

ASHÂB-I MATLUB : Ottoman Turkish

Huk
İflâs hâlinde bulunan şahsın, kanuni alacaklılarının yekûnü