Multilingual Turkish Dictionary Turkish

HADÎB : Ottoman Turkish

Kınalı, kına yapılmış. * Boyalı, boyanmış

HADÎD : Ottoman Turkish

Dağ eteği. * İçinde yağmur suyu biriken alçak çukur. * Arz, yer, dünya

HADÎKA : Ottoman Turkish

Etrafı duvarla çevrilmiş bahçe. Sulu, ağaçlı bahçe

HADÎKA-YI FERAHFEZA : Ottoman Turkish

İç açan bahçe. Gönüle ferahlık veren bahçe

HADÎN : Ottoman Turkish

(C.: Hudenâ) Sâdık dost, vefadar arkadaş

HADÎN-İ KADÎM : Ottoman Turkish

Eski dost

HADÎRE : Ottoman Turkish

Kalabalık olmayan topluluk. * Yaranın içinde toplanan kan ve irin

HADÎS : Ottoman Turkish

Her söylenişinde yeni haber gibi dinlenmeğe lâyık. Peygamberimizin (A.S.M.) sözü, emri ve hareketi. Sünnet-i Nebeviyye. Hadisten bahseden ilim. (Bak: Tevâtür)

HADÎS-İ Bİ-L MA'NA : Ottoman Turkish

Kelâm itibarı ile değil de mânaca doğru olan hadis

HADÎS-İ KUDSÎ : Ottoman Turkish

Mânası Peygamberimiz'e (A.S.M.) vahy veya ilham edilen, kelimesi kendisinden sudur eden kudsî kelâm

HADÎS-İ MEVZU' : Ottoman Turkish

Başkası tarafından söylendiği hâlde Peygamberimize (A.S.M.) isnad edilen hadis. Muan'an veya senedlerle tesbit edilmemiş hadistir. Manası yanlış demek değildir

HADÎS-İ MEŞHUR : Ottoman Turkish

(Bak: Meşhur)

HADÎS-İ MUALLAK : Ottoman Turkish

Senedinin yalnız ibtidasından bir veya birkaç ravisi hazf edilmiş olan hadistir. Meselâ: Bir zat kendi şeyhini ve şeyhinin şeyhini zikr etmeksizin onların fevkindeki râvilerden itibaren senedi zikr etse ta'likte bulunmuş olur. (Ist. Fık.K.)