Multilingual Turkish Dictionary Turkish

KALÛ : Ottoman Turkish

(A, uzun okunur) Dediler. Onlar söylediler (meâlinde fiil)

"Cenab-ı Hak ruhları yaratıp, onlara Rabbiniz değil miyim, meâlinde: ""Elestü Bi-Rabbiküm"" buyurduğunda, ruhlar: ""Evet Rabbimizsin"" meâlindeki Kalu Belâ diye cevap verdiklerini bildiren Kur'andaki bir tâbirdir. (Bak: Bezm-i elest)"

KALÛBELÂ : Ottoman Turkish

" Allahın ""Ben sizin Rabbiniz değil miyim?"" diye sorması ve ruhların ""evet"" demeleri olayı."

KALIB : Ottoman Turkish

(Ka, uzun okunur) Hususi bir biçim, bir şekil alması istenen bazı şeylerin konmasına mahsus araç. (Buz kalıbı, çizme kalıbı gibi) * Hususi surette dökülmesi istenen şeylere mahsus zarf. * Beden, vücut, gövde. * Şekil ve suret nümunesi, örnek. * Bir kalıba dökülmüş veya kalıptan çıkmış şey

KAM' : Ottoman Turkish

Kahretmek. Zelil etmek. * Zabtetmek. Ezmek. Kırmak. * Hasta etmek. * Başına vurmak. * Bir sese kulak verip dinlemek. * Ağzı dar olan bir şeyin içine huni ile akıcı maddeyi koymak. * Huni

KAMA : Ottoman Turkish

İki tarafı keskin, ucu sivri ve enli bıçak. * Duvara veya keresteye çakılan büyük tahta çivi. * Ağaç, kütük ve sâireyi yarmak için kullanılan ucu ince, arka tarafı kalın ağaç veya demir takoz

KAMAKIM : Ottoman Turkish

(Kumkuma. C.) İçlerine mürekkep, zemzem gibi şeyler konulan yuvarlak testiler

KAMAME : Ottoman Turkish

Süprüntülük

KAMARA : Ottoman Turkish

Vapurlarda mevki sayılan odalar ve salonlar. * Gemide kaptan gibi erkâna mahsus odalar. * Buğday ve arpa gibi mahsul demetlerinden harman yerinde yapılan küme. * Avrupa devletlerinde millet meclisi