Multilingual Turkish Dictionary

Turkish

Turkish
MÜNEKKER : Ottoman Turkish

ilinmeyen, meçhul

MÜNEKKİD : Ottoman Turkish

tenkid eden, eleştiren, değerlendiren

MÜNEVVER : Ottoman Turkish

nurlanmış, aydın

MÜNEVVİL : Ottoman Turkish

nimet veren

MÜNEVVİM : Ottoman Turkish

uyutucu

MÜNEVVİR : Ottoman Turkish

nurlandıran

MÜNEZZEH : Ottoman Turkish

temiz, arınmış

MÜNEZZEHİYET : Ottoman Turkish

temizlik, kusursuzluk, noksansızlık

MÜNFAİL : Ottoman Turkish

etkilenen

MÜNFASIL : Ottoman Turkish

ayrılmış

MÜNFEKK : Ottoman Turkish

ayrılan

MÜNFERİD : Ottoman Turkish

tek, yalnız

MÜNFERİDEN : Ottoman Turkish

tek olarak

MÜNFESİH : Ottoman Turkish

ozulmuş, hükümsüz

MÜNHAL : Ottoman Turkish

oş, işsiz

MÜNHANİ : Ottoman Turkish

eğri

MÜNHANİYE : Ottoman Turkish

eğri, çarpık

MÜNHARİF : Ottoman Turkish

yoldan çıkmış, çarpık

MÜNHASİF : Ottoman Turkish

sönükleşen, parlaklığını yitirip görünmez hâle gelen

MÜNHASIR : Ottoman Turkish

yalnız birinin olan, özel olarak ayrılan

MÜNHASIRAN : Ottoman Turkish

yalnız birine özgü olmak üzere, özel olarak

MÜNHEZİM : Ottoman Turkish

ozguna uğramış

MÜNİB : Ottoman Turkish

pişman olup dönen

MÜNKABIZ : Ottoman Turkish

sıkıntılı, tutuk

MÜNKAD : Ottoman Turkish

inkıyad eden, uyan, boyun eğen