Multilingual Turkish Dictionary

Turkish

Turkish
NAKİB : Ottoman Turkish

Vekil. Bir kavim veya kabilenin reisi veya vekili. Halkın hayırlısı. * En eski derviş veya dede. * Müfettiş

NAKİBE : Ottoman Turkish

Akıl. Nefs. * İnsan ruhu

NAKİD : Ottoman Turkish

(Bak: Nakd)

NAKİH : Ottoman Turkish

(Nekahet. den) Hastalıktan yeni kurtulmuş olup henüz zayıf olan kimse

NAKİHE : Ottoman Turkish

Nikâhlı kadın eş

NAKİK : Ottoman Turkish

Kurbağa, akrep ve tavuk sesleri

NAKİL : Ottoman Turkish

Yol, tarik. * Bir yürüme çeşidi

NAKİL : Ottoman Turkish

nakletme, taşıma

NAKİLE : Ottoman Turkish

(C.: Nekâyil) Ayakkabıya yapılan yama

NAKİME : Ottoman Turkish

Asıl, cevher. Kendi, nefis. * Nefsi mübarek olan

NAKİR : Ottoman Turkish

Gadaplı, kızgın

NAKİS : Ottoman Turkish

Bayağı, alçak. * Başını daima öne eğen adam

NAKİSE : Ottoman Turkish

Kusur, ayıb, eksiklik, kabahat, noksanlık. * Gıybet

NAKİSEDÂR : Ottoman Turkish

f. Eksiği bulunan. Kusuru olan. Kusurlu

NAKİT : Ottoman Turkish

Dişi keklik

NAKİZ(E) : Ottoman Turkish

"(Nakz. dan) Zıt, karşı. Birbirine karşı, zıt olan şey veya iş. * Man: Bir şeyin, bir kaziyenin hükmüne, mânasına muhalif olan veya ondan başka kaziye. Bir şeyi ref'eden şey. (Meselâ: ""Her insan hayvandır. Bazı insan hayvan değildir."" kaziyeleri birbirinin nakizidir. Nakiz ile zıd beyninde fark vardır. Nakizeyn; ne cem' olurlar, ne de ma'dum. Zıddeyn; cem' olmazlar, ikisi de bir arada olmazlar, ma'dum olurlar. * Eyer ve semerden çıkan ses."

NAKİZA : Ottoman Turkish

Dağ içindeki yol

NAKİZEYN : Ottoman Turkish

Karşılıklı iki zıt şey

NAKİŞ : Ottoman Turkish

Parça parça ve dağınık olan eşyaların bir yerde veya bir çuval içinde toplanması. * Benzer, misil

NAKKA' : Ottoman Turkish

Yanında olmayan şey için mübalağa yapan kimse

NAKKAB : Ottoman Turkish

(Nakb. dan) Delici, delik açıcı

NAKKAD : Ottoman Turkish

(Bak: Nekkad) Nakd eden. Paranın kalbını, sağlamını ayıran. * Tenkidci, bir şeyin iyisini kötüsünü ayıran. * İmam, hatib

NAKKAD : Ottoman Turkish

doğruyu yanlıştan ayıran kimse

NAKKAF : Ottoman Turkish

Temkinli kimse, iyi niyet sâhibi olan kişi

NAKKAL : Ottoman Turkish

(Nakl. dan) Nakledici. * Hikâyeci. Hikâye anlatan