Multilingual Turkish Dictionary Turkish

MÜK'AB : Turkish Risale

Çok sık dürülmüş nesne

MÜKA' : Turkish Risale

Islık. Islık çalmak

MÜKA'AB : Turkish Risale

Geo: Mikâp, küp

MÜKAAME : Turkish Risale

Öpmek

MÜKAHHAL : Turkish Risale

(Kuhl. dan) Sürme çekilmiş göz. Sürmeli göz

MÜKAM : Turkish Risale

Durulacak yer, ikametgâh. İkametgâhta geçen zaman

MÜKEBBİR : Turkish Risale

Tekbir getiren, "Allahü ekber" diyen

MÜKEBBİRE : Turkish Risale

Büyük camilerde müezzinlerin, son cemaat yerlerinde namaz kılan halka, imamın tekbirlerini tekrar etmek üzere bulundukları çıkıntılı balkonlara verilen addır

MÜKEDDER : Turkish Risale

Kederli. Sıkıntılı. * Tekdir edilmiş. Azarlanmış. * Bulandırılmış. Bulanık

MÜKEDDERÂNE : Turkish Risale

f. Mükedder olan bir kimseye yakışır surette

MÜKEDDÎ : Turkish Risale

Israr ile alıp israf ile yiyen kişi

MÜKEDDİR : Turkish Risale

(Keder. den) Keder ve hüzün veren. * Bulandıran

MÜKEFFEF (MEKFUF) : Turkish Risale

(C.: Mekâfif) Kürklü kaftan

MÜKEFFEN : Turkish Risale

(Kefen. den) Kefene sarılmış, tekfin edilmiş

MÜKEFFER : Turkish Risale

İyilikleri inkâr edilip kendisine teşekkür edilmeyen adam

MÜKEFFİRE : Turkish Risale

Örtecek, gizleyecek yer

MÜKELLA' : Turkish Risale

Sâhil. Nehir kenarı

MÜKELLEB : Turkish Risale

Bağlı esir

MÜKELLEF : Turkish Risale

Bir şeyi yapmağa mecbur olan. Vazifeli. Muvazzaf. * Bir şeyi ödemeğe mecbur olan. * Mükemmel hazırlanmış, külfetle süslenmiş olan. (Bak: Teklif)

MÜKELLEFÎN : Turkish Risale

Vazifeliler. Mükellefler. Bir şeyi ödemek zorunda bulunanlar

MÜKELLEFİYET : Turkish Risale

Mecburiyyet. Bir işi yapmağa vazifeli oluş. Bir işi terk edememek hâli. Mükellef oluş

MÜKELLEL : Turkish Risale

(İklil. den) Başında taç bulunan. Taç giymiş olan. * Parlak, müzeyyen, süslü. * Tacına inci taşları dizilen

MÜKELLİB : Turkish Risale

Yırtıcı hayvanları ava alıştıran, avcılık tâlim edip öğreten

MÜKELLİF : Turkish Risale

Teklif eden. * Vazife veren. İş veren. * Zorluğa sevkeden

MÜKELSEM : Turkish Risale

Yuvarlak yüzlü. * Büyük, kalın