Multilingual Turkish Dictionary

Turkish

Turkish
CEVABEN : Ottoman Turkish

Karşılık ve cevap olarak

CEVABÎ : Ottoman Turkish

Karşılık, cevap. * (Câbi. C.) Tahsildarlar, câbiler

CEVAD : Ottoman Turkish

(Cevvad) Çok çok ihsan eden. Çok cömert

CEVADD : Ottoman Turkish

(Câdde. C.) Caddeler, büyük ve işler yollar, tarikler

CEVAHİR : Ottoman Turkish

(Cevher. C.) Cevherler. Çok kıymet verilen ve az bulunan şeyler, çok kıymetli mâden veya taşlar. * Mc: Çok kıymetli söz veya faydalı yazılar

CEVAHİR-İ FERD : Ottoman Turkish

(Cevher-i ferd. C.) Cevher-i ferdler. Zerreler, atomlar

CEVAHİR-ÜL-KELİMAT : Ottoman Turkish

Şemsi adındaki bir zat tarafından Arapçadan Türkçeye kaleme alınan 108 sahifelik bir lügat kitabının adı

CEVAİB : Ottoman Turkish

Halk arasında gezen haberler

CEVAİZ : Ottoman Turkish

(Câize. C.) Câizeler, verilen bahşişler, armağanlar

CEVAMİD : Ottoman Turkish

(Câmid. C.) Cansız, donmuş şeyler

CEVAMİS : Ottoman Turkish

(Câmus. C.) Camuslar, mandalar, kömüşler, su sığırları

CEVANİB : Ottoman Turkish

(Cânib. C.) Cânibler, yanlar, taraflar

CEVANİB-İ ERBAA : Ottoman Turkish

Dört taraf

CEVAR-ÜL KÜNNES : Ottoman Turkish

Seyyar yıldızlar. (Ütarid, Zühre, Merih, Müşteri, Zuhal.) (Bak: Hunnes)

CEVARİ : Ottoman Turkish

(Câriye. C.) Akıcı ve câri olanlar. * Hizmetçi kızlar. * Câriyeler, kadınlar

CEVARİH : Ottoman Turkish

El, ayak gibi vücud azaları.(Cevârih, cârihanın cem'idir ki, esasen cerhden me'huz olup te'sir mânası mülâhazasıyla kâsibe mânasına isim olmuştur. Cevarih, kevasib demektir. Bunun için el, ayak ve ağız gibi yaralayıcı âlet olan azaya cevarih denildiği gibi, av tutan yırtıcı hayvanlara ve kuşlara dahi kevasib ve cevarih denilir ki, burada murad budur. E.T.)

CEVASİS : Ottoman Turkish

(Casus. C.) Casuslar. Gizli şeyleri araştıranlar. Gizlilikleri öğrenip bilenler

CEVAZ : Ottoman Turkish

Müsaadeli. Ruhsat, izin. Câiz olma. * Yol, tarik ve meslek

CEVAZ : Ottoman Turkish

izin

CEVAZ-I ŞER'Î : Ottoman Turkish

Şer'an câiz olma. Şeriatça yasak olmayan husus

CEVAZİNC : Ottoman Turkish

Nilüfer çiçeği

CEVB : Ottoman Turkish

Kesmek. * Yırtmak. * Mesafe almak

CEVCA' : Ottoman Turkish

Uzun ayaklı adam

CEVCEM : Ottoman Turkish

Kızıl gül, verd-i ahmer

CEVDER : Ottoman Turkish

f. Öküz