ÇANQAL

ÇANQAL : Arin Turkish Etimology Dictionary

çəngəl. (1 < metatez qança. 1 < çan: oyuq. 1 < çaq. çaqmaq).
qar. kar. əl. avıc. tutmaq aracı.
çatqal. çatal. çatılmış. qanal. caynaq. qanqal. əğri, çatallı buynuz. (dallı budaqlı çanqallı ağac).
qıynaq. dırnağ. cıymaq. caynaq. cırmaq ( > qırif (fırans)). (cərah (ərəb) < cırıq).
tutqunluq. qussə kədər.
çatlanquç: qamçının ucuna qoyulan tük. yarılmış qayış.
qanqal. dirən. qapcaq. qarmaq. qopça.
çənqəl. pəncə. qapza. qəbzə. ovuc.
yaman.
çanğal ər: yaman kişi

ÇANQAL : Arin Turkish Etimology Dictionary

çanğal.
çox sıq ağaclı bölgə.
budaqlı ağac

ÇANQAL : Arin Turkish Etimology Dictionary

çəngəl. kəngəl. çöngəl. qonqal. qanqal. yengəl. yengə. engəl. ingəl. əngəl. qarşıl. qarışıl. büklüm. burqu. qaramıq. qaramuq.
yengə mingəsiz yol: yengəl mingəlsiz yol: yol: düz, hamar yol. əngəbəsiz yol

ÇANQAL : Arin Turkish Etimology Dictionary

qanqal. kəngəl. çəngəl.
dal. budaq.
cəngəl. meşə. orman.
anasından yox, başqası ilə əmişdirilən cocuq körpə.
taxılan nərsə.
ingəl. engəl. yengəl. qaramıq. qaramuq. əngəl. qarşıl. qarışıl.
dallı budaqlı.
qavuc. qavıc. qaquc. qaqquc. qaqqıc. qaqıc.
çatal.
kanqala. iki omuzun, çiğnin ortası.- ələm çanğa: ələm şəngə: hayküy

ÇANQAL : Turuz Dictionary

çanqat. çəngəl. qəngəl. gəgəy. gəngəc. gəvik. gəvgən. çəkəy. çəngəy. çanqay. çaqay. qanqay. qanqal. qınqat. qanqat. banqay. baqay. giriv. giliv. qınıv. qayma. qayır. qaymaq. qayım. qayıq. qatım. qatma. qatıq. qatalaq. köndər. çöndər

ÇANQAL : Turuz Dictionary

çanğal < cəngiş. cəngəl. çandış. çanğış. çaldış. çalğış. (çındış). savaşçıl. qoğaşçıl. qağışçıl. qapşal.
cəngəl ər: ısız, ıysız, iysiz, kötü, savaşçıl, şərur, bəlaçıl kişi

ÇANQAL : Turuz Dictionary

çəngək. çəngəl. sanqal. sancal. çatma. satma. saçma. qənarə

ÇANQAL : Turuz Dictionary

çəngək. çəngəl. sanqal. sancal. çatma. satma. saçma. qənarə

Azerbaijani To Persian(Farsi)

ÇANQAL : Az Turkish Farsi

ناخن حیوانات وحشی
به صورت چنگال وارد زبان فارسی شده است