Multilingual Turkish Dictionary

Turkish

Turkish
HEBİR : Ottoman Turkish

Çukur yer

HEBİT : Ottoman Turkish

Zayıf, ince deve

HEBL : Ottoman Turkish

Ölüm, mevt. * Taaccüb makamında kullanılır

HEBR : Ottoman Turkish

(C.: Hübur) Çukur yer. * Kesmek. * İki dağ arasında olan düz yer. * Etli, semiz olmak

HEBRA : Ottoman Turkish

Şişman kadın

HEBRAKÎ : Ottoman Turkish

Demirci. * Yabani öküz

HEBRE : Ottoman Turkish

(C.: Heberât) Et parçası

HEBREME : Ottoman Turkish

Obur. Yemeğe düşkün. * Geveze

HEBS : Ottoman Turkish

Hareket

HEBT : Ottoman Turkish

Birbiri ardınca vurmak

HEBUL : Ottoman Turkish

Yavrusu kalmayan deve

HEBUT : Ottoman Turkish

İniş yer

HEBV : Ottoman Turkish

Ateşin sönmesi

HEBVE : Ottoman Turkish

Toz. * Tozlu yol

HEBY (HEBYE) : Ottoman Turkish

Küçük câriye

HEBZ : Ottoman Turkish

Sür'at yapmak, hız yapmak

HEBÂ : Ottoman Turkish

oşa gitme

HEBÂENMENSÛRÂ : Ottoman Turkish

oşuboşuna

HEBÎB : Ottoman Turkish

Rüzgâr, yel

HEBŞ : Ottoman Turkish

Cem'etmek, toplamak. * Kazanmak, kesbetmek

HECA : Ottoman Turkish

(Hece) Dilin ve ağzın bir hareketi ile çıkan bir veya birkaç harf. Harflerin sesi. Harflerin seslendirilmesi. * Elif-bâ sırasına göre dizili harfler. Bir sözü harfleri ile söylemek. * Şekil. Kıyâfet. * Yemek. * Sükut etmek, susmak

HECACE : Ottoman Turkish

(C.: Hecâcât) Kurbağa

HECAGÛ : Ottoman Turkish

f. Nazım veya nesir yoluyla birinin aleyhinde bulunan. Birini zemmeden, bir kimseyi hicveden

HECCAV : Ottoman Turkish

Çok hicveden. Hiciv söyleyen. (Bak: Hicv)

HECCÂV : Ottoman Turkish

hicveden, yeren