Multilingual Turkish Dictionary Turkish

HECE : Ottoman Turkish

(Hecâ) Bir defada söylenebilen, bir veya birkaç harfden meydana gelen sözcük. * Harfleri birer birer söyleyerek okuma

"Türklerin eskiden kullandıkları nazım âhengi ölçüsüdür ki, buna ""parmak hesabı"" da denir. Parmak hesabı, Türk edebiyatının başlangıcından XI. yy. a, yani Türklerin aruz veznini öğrenmelerine kadar Türk nazmının yegâne âhengi idi. Aruz vezni kabul edilmekle beraber, hece vezni terkedilmeyerek yine halk edebiyatında kullanılagelmiştir. Hece vezninin 3 den 16 ya kadar muhtelif heceli ölçüleri vardır. En çok kullanılanları 7, 8, 11 ve 14 lü hecelerdir."

HECEF : Ottoman Turkish

Yaşlı devekuşu. * Ağır ve boş kimse

HECEMAT : Ottoman Turkish

Hamleler, taarruzlar, hücumlar

HECENNA' : Ottoman Turkish

Uzun ve şişman gövdeli kimse. * Başı dazlak, yaşlı kimse. * Başı dazlak olan devekuşu

HECES : Ottoman Turkish

Gönüle düşen hatıralar

HECHECE : Ottoman Turkish

Çağırmak

HECİ' : Ottoman Turkish

Yer yarığı. * Derin dere

HECİL : Ottoman Turkish

İki dağ arasındaki çukurca kısım. Vâdi

HECİME : Ottoman Turkish

Tulukta biriktirilip ekşitildikten sonra içilen ve köremez denilen süt. * Yoğurt

HECİN : Ottoman Turkish

Pek hızlı yürüyen bir cins deve. * Arap atı ile diğer cins attan doğmuş melez at

HECİR : Ottoman Turkish

Yaz mevsiminde öğle vaktindeki sıcaklık. * Otun kuruması. * Büyük havuz

HECL : Ottoman Turkish

İki dağ arasındaki çukur ve düz yer. * Atmak

HECM : Ottoman Turkish

Hamle etmek. Saldırmak. * Büyük kadeh

HECME : Ottoman Turkish

şiddet, sertlik

HECMEC : Ottoman Turkish

Koç

HECMET-ÜŞ-ŞİTÂ : Ottoman Turkish

Kışın şiddeti. Soğuğun sertliği

HECR : Ottoman Turkish

Ayrılık, firak. * Tıb: Sayıklamak. Hezeyan. (Bak: Hicr) * Çok sıcak günlerde öğle vakti

HECR-İ CEMİL : Ottoman Turkish

Kalben ve fikren onlardan uzak durup fiillerinde onlara uymamakla beraber, kötülüklerine karşılık vermeğe kalkışmayıp müsamaha, idare ve güzel ahlâk ile hüsn-i muhalefet etmek. (E.T.)

HECS : Ottoman Turkish

Gönüle düşen hâtıralar

HECV : Ottoman Turkish

(Hicv) Medh ü senânın zıddı. Kötüleme. Birisi hakkında kötülemek için söylenen söz veya manzume. (Bak: Heccâv)

HECÂ : Ottoman Turkish

ses artıran harfler, harflerin dizilişi

HECÂÎ : Ottoman Turkish

heca ile ilgili

HEDA : Ottoman Turkish

Sakin olmak

HEDAD : Ottoman Turkish

Yemen'de bir kabile

Turkish