Multilingual Turkish Dictionary Turkish

İRMAN : Ottoman Turkish

f. Arzu, taleb, istek. * Dalkavuk. * Nedâmet, pişmanlık. * Dâvet edilmeden bir yere giden kimse

İRMEGAN : Ottoman Turkish

f. Saadet. İkbal, mutluluk, uğurluluk. * Terbiye eden, mürebbi

İRMİK : Ottoman Turkish

Buğday gibi hububatdan elde edilen ve helva, çorba yapımında kullanılan iri taneli un

İRS : Ottoman Turkish

Vefat eden kimsenin vâsi olup malını almak. * Ölen yakın akrabadan kalan mal, miras, mülk. * Bir şeyin artığı. Fâsıla nişanları

"Gözetlemek. * Hâzır ve âmâde eylemek. * Mükâfat vermek. * Edb: Secili ve kâfiyeli bir cümlede ses uyumundaki ana sesi önce tanıtıp, ondan sonra gelecek kelimeyi tanıtma sanatıdır. Meselâ:Elemin Kays'a kıyas etme din-i mahzunun, Yok idi aklı ne derdi var idi Mecnunun.(Baki)Birinci mısrada ""Kays"" isminin geçmesi, ikinci mısrada ise ""Yok idi aklı, ne derdi var idi."" denmesi sözün sonunun ""Mecnun"" olacağını hemen akla getirmektedir."

İRSAH : Ottoman Turkish

Yerinde tutma, durdurma. Bir şeyi sağlamlaştırma

İRSAL : Ottoman Turkish

(Resul. den) Göndermek, gönderilmek, yollamak. * Havale kılma. * Salıvermek. Kendi haline koymak. * Sürü sahibi olmak. * Elçi gönderme

İRSAL-İ LİHYE : Ottoman Turkish

Salak bırakma

İRSAL-İ MESEL : Ottoman Turkish

"Konuşurken meşhur hikmetli sözleri kullanmak.""Hakir olduysa millet, şanına noksan gelir sanmaYere düşmekle cevher sâkıt olmaz kadr ü kıymetten.""""Muini zâlimin dünyada erbab-ı denâettir.Köpektir zevk alan sayyad-ı bi-insâfa hizmetten.""(Namık Kemal)"