Multilingual Turkish Dictionary Turkish

FEVZİYE : Ottoman Turkish

Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılması üzerine II.Sultan Mahmud tarafından eski odalar mevkiine verilen isimdir. Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılması esnasında, yeni odalar Kara Cehennem'in attığı yağlı paçavralarla yanmış, eski odalar da ocağın ilgasından birkaç gün sonra yıktırılmıştır. Gerek yanan ve gerekse yıkılan yerlerin vaziyetlerinin tâyini hakkında Sadrazam Selim Mehmed Paşa'nın, Padişaha arzettiği telhis üzerine, Sultan Mahmud, yeni odaların bulunduğu yere Ahmediye, eski odalar mevkiine de Fevziye adının verilmesini emretti (O.T.D.S.)

FEVZÂ : Ottoman Turkish

Kargaşalık. Anarşi. * Karışmış, muhtelit

FEVZÂ : Ottoman Turkish

kargaşa

FEVZÂ-YI ÂRÂ : Ottoman Turkish

Fikirlerin karmakarışık olması. Fikre ait anarşi. Fikrî anarşi

FEVZÎ : Ottoman Turkish

Kurtuluşa, fevze âit ve müteallik

FEVÂİD : Ottoman Turkish

(Fayda. C.) Faydalar. Faydalı şeyler

FEVÂİD : Ottoman Turkish

faydalar

FEVÂİD-İ ME'MULE : Ottoman Turkish

Umulan faydalar

FEVÂSIL : Ottoman Turkish

fasıllar, bölümler

FEVÂTİH : Ottoman Turkish

aşlangıçlar

FEY' : Ottoman Turkish

Ganimet. Harbde elde edilen mal. * Rücu'. * Haraç. * Zeval vaktinden sonraki gölge. (Bak: Fey-i zeval)

FEY' (FEY'A) : Ottoman Turkish

Her nesnenin evveli

FEY-İ ZEVAL : Ottoman Turkish

Güneşin garba doğru dönmesinin başlaması, Güneş tam ortada gibiyken yerde dikili olan şeylerin gölgeleri batıdan doğuya dönüp kısalmakta son bulduğu zamandır. Bundan sonra öğle namazı vakti başlar