Multilingual Turkish Dictionary Turkish

HABÎBİYET : Ottoman Turkish

sevgililik

HABÎBULLAH : Ottoman Turkish

Allahın sevgili kulu

HABÎDE : Ottoman Turkish

(C.: Hâbidegân) f. Uyuya kalmış, uykuya dalmış, uyumuş

HABÎE : Ottoman Turkish

Görülmemiş, daha henüz keşfedilmemiş. * Göze görülmeyen şey. * Kesilmiş, parça parça olmuş

HABÎKE : Ottoman Turkish

(C.: Habâik) Kehkeşan, samanyolu. * Çizgi. * (C.: Hubük) Dikkat ve itina ile, sağlam ve san'atlı dokunmuş, yol yol hâreli güzel kumaş

HABÎL : Ottoman Turkish

Yiğit, bahadır, genç, delikanlı. * Tuzak, ağ

HABÎN : Ottoman Turkish

Zakkum ağacı

HABÎR : Ottoman Turkish

her şeyden haberi olan Allah

HABÎR : Ottoman Turkish

haberli

HABÎS : Ottoman Turkish

(Hubs. dan) Fesadcı. Hilekâr. Alçak tabiatlı. Kötü. Pis

HABÎS : Ottoman Turkish

pis, kötü

HABÎSÂT : Ottoman Turkish

pisler, kötüler

HABÎT : Ottoman Turkish

Fâsid, yaramaz, bozuk

HABIT : Ottoman Turkish

Susturucu. * Batıl kılan. İptal ettiren. * Değersizleşen

HABŞ : Ottoman Turkish

Cemetmek, toplamak

HAC : Ottoman Turkish

f. Put, haç

HACA : Ottoman Turkish

Haris olmak. * Akıllı

HACA' : Ottoman Turkish

(C.: Ahcâ) Akıl. * Nahiye

HACAC (HİCÂC) : Ottoman Turkish

Kaş kemiği

HACACE : Ottoman Turkish

(C.: Hıcc) Su üstünde olan yağmur kabarcığı

HACALET : Ottoman Turkish

Utanma. Utanç

HACALET-ÂVER : Ottoman Turkish

f. Utandırıcı. Utanç veren

HACAMAT : Ottoman Turkish

kan aldırma

HACAMET : Ottoman Turkish

(Hacamat) Tıb: Vücudun bir tarafından kan aldırmak

HACAT : Ottoman Turkish

(Hacet. C.) Hâcetler. İhtiyaçlar