Multilingual Turkish Dictionary

Azerbaijani

Azerbaijani
LӘYӘN : Az Turkish Farsi

: لگن، ظرف طشت مانند بزرگ

ӘLӘZӘ : Az Turkish Farsi

: محرّف كلمة «عليحدّه يا عليهذا»، اختصاصي، جداگانه، تافتة جدا بافته

ӘM : Az Turkish Farsi

(1)
دارو، درمان، مرهم.
بخية زخم. امچي (әmçi)
حكيم باشي، آنكه مرهم نهد يا پانسمان كند. املشمك (әmlәşmәk)
بخيه شدن، پانسمان شدن.
درمان شدن، معالجه شدن.
داخل در هم شدن نخها و رشته ها. املنمك (әmlәnmәk)
درمان شدن، معالجه شدن.
بخيه و پانسمان شدن زخم. امله‌مك (әmlәmәk)
درمان كردن.
بخيه كردن. اميشديرمك (әmişdirmәk)
نوعي گـره زدن و بافتن گليم كه نقشها را به هم اتّصال دهد. اميشمك (әmişmәk)
در هم گير كردن تارهاي بند يا نخ. امينمز (әminmәz)
لاعلاج، ناممكن. (بيات)

ӘM : Az Turkish Farsi

(2)
فعل امر از مصدر «اممك» (مكيدن) امجَك (әmcәk)
پستان. امجكلي (әmcәkli)
داراي پستان، پستاندار. امديرگن (әmdirgәn)
داية موقّتي، آنكه موقّتاً به فرزند كسي شير دهد. امديرمك (әmdirmәk) = امزيرمك (әmzirmәk)
شير دادن، شير نوشاندن، به شيرخوردن وادار كردن. امزيريلمك (әmzirilmәk)
شير داده شدن، خورانده شدن شير. امزيك (әmzik)
شيرخواره، نوزاد. امزيك اوْغلاق (әmzik oğlaq)
بزغالة شيرخوار. امزيكلي (әmzikli)
بز يا گوسفندي كه داراي بزغاله يا برّة شيرخواره باشد. امليك (әmlik)
برّه يا بزغالة شيرخواره و چاق. اممك (әmmәk)
مك زدن، مكيدن، از پستان مادر شير خوردن. امه‌ن (әmәn)
مكنده، از پستان شير خورنده. اميزديرمك (әmizdirmәk)
شير دادن، شير نوشانيدن. اميشديرمك (әmişdirmәk)
به صورت دسته جمعي شير خوراندن، رها كردن برّه‌ها و بزغاله‌ها با مادرانشان جهت شير خوردن از پستان مادر. اميشگاه (әmişgah)
محلّ شير خوردن دسته جمعي بزغاله‌ها و برّه‌ها. اميشمك (әmişmәk)
به صورت دسته جمعي شير خوردن. اميك (әmik)
شير خواره، برّه يا بزغالة شير خوار و چاق. اميلگَن (әmilgәn)
ظرف شير. (بيات) اميلمك (әmilmәk)
مكيده شدن، از پستان مادر شير خورده شدن

MӘ”ӘSUM : Az Turkish Farsi

: (ع) نام آهنگي در موسيقي قشقايي منسوب به معصوم فرزند حسين از طايفة چارده چريك. (اين آهنگ غير از آهنگ مشهدي معصوم است.)

MAÇ : Az Turkish Farsi

: ماچ، بوس، بوسه. (از ماچ ماچ … كه نوعي واژة تقليدي است، گرفته شده.) ماچّا (maçça)
به حيوانات ماده مانند
الاغ، اسب و قاطر كه در زمان جفتگيري معمولاً ماچ-ماچ مي‌كنند، گفته مي‌شود. ماچّا قاتير (maçça qatır)
قاطر ماده. ماچّاكي (maççaki)
الاغ يا قاطر ماده. ماچّ ائدمك (maçç edmәk)
بوسيدن. ماچّ-و-موچ (maçç-o-muç)
بوس و ليس، بوسيدن و ليسيدن. ماچّيلاتماق (maççılatmaq)
بوسيدن با صدا، ماچ و موچ كردن

MACAL : Az Turkish Farsi

: (ع) مجال، فرصت يا محلّ مناسب

MAÇANLI : Az Turkish Farsi

: نام طايفه‌اي از ايل فارسيمدان

MACIB : Az Turkish Farsi

: (ع) مواجب، حقوق، مزد

MADA : Az Turkish Farsi

: (ف) ماده. (مقابل نر) مادا خر (mada xәr)
خر ماده. مادا خينگ (mada xıng)
گراز ماده

MADAXIL : Az Turkish Farsi

(1)
(ع) مداخل، دخلها، ثروت و درآمد

MADAXIL : Az Turkish Farsi

(2)
نام نقشي در گليم

MADDA : Az Turkish Farsi

: (ع)
مادّه، جسم.
دليل و اصل مطلب، غرض اصلي.
غرض، كينه. مادّالى (maddalı)
سخني كه از روي هدف خاصّي بيان شود، سخن مغرضانه و كنايه دار

MADİYAN : Az Turkish Farsi

: () ف) ماديان، اسب ماده

MAĞARA : Az Turkish Farsi

: شكاف كوه، غار كوچك. (از كلمة «ماك» (سقف دهان) است؛ يعني ماكار، ماكارا، ماغارا

MAĞIL : Az Turkish Farsi

: (ع) محرّف «معقول»، عاقلانه، درست و بجا

MAHAL : Az Turkish Farsi

(2)
(ع) محل، جا، مكان

MAHAL : Az Turkish Farsi

(1)
(ع) محال، غير ممكن

MAHAN : Az Turkish Farsi

: بهانه، ايراد. ماهانا (mahana) = ماهْنا (mahna)
بهانه، ايراد. ماهان ائدمك (mahan edmәk) = ماهان گتيرمك (mahan gәtirmәk)
بهانه كردن، ايراد گرفتن

MAHAR : Az Turkish Farsi

(2)
بند، مهار، وسيلة محاصره كردن و محدود كردن.
طناب كوتاهي در چادر كه «گوْشا» را به چادر وصل مي‌كند. ماهار ائدمك (mahar edmәk)
مهار كردن، بستن، محاصره كردن

MAHAR : Az Turkish Farsi

(1)
ماهور، تپّه‌هاي كوچك متوالي دشت و صحرا

MAHRUX GEDMӘK : Az Turkish Farsi

: نوعي تجسس و حركت كه سگ شكاري براي يافتن شكار به كار مي‌برد. (← مور، مورّوخ گئدمك)

MAHTAL : Az Turkish Farsi

: (ع) محرّف «معطّل» و به معاني
معطّل و متوقّف.
بي چيز و فقير.
منتظر، چشم به راه

MAK : Az Turkish Farsi

: كام، سق دهان. ماكّى آغ (makkı ağ)
شيرين گفتار، خوش يمن. ماكّى قره (makkı qәrә)
شوم، بد دهن، بد يمن

MAL : Az Turkish Farsi

:
حيوان اهلي، دام.
مال و ثروت، دارايي.
مجازاً آدم احمق و حيوان صفت. مالسيز (malsız)
بيچاره، آنكه مال و ثروتي ندارد. مالَكّي (malәkki)
آدم نادان، حيوان صفت. ماللانماق (mallanmaq)
مالدار شدن، ثروتمند شدن. ماللى (mallı)
دامدار، آنكه داراي حيوانات اهلي است.
ثروتمند و متموّل. مال-و-ماش (mal-o-maş) = مال-و-ماشار (mal-o-maşar)
مجموعة ثروتهاي دامي، كشاورزي و باغداري، محصولاتي كه از دام و كشاورزي به دست آيد. مالـی (malı)
اهلي، حيوان رام شده