Multilingual Turkish Dictionary

Turkish

Turkish
BENÎ : Ottoman Turkish

Oğullar, evlâtlar, çocuklar. (Aslı: Benûn-Benîn)

BENÎ : Ottoman Turkish

oğullar

BENÎ BEŞER : Ottoman Turkish

İnsanlar

BENÎ İSRÂİL : Ottoman Turkish

İsrâil oğulları. Yahudiler. Yahudi

BENÎ ÂDEM : Ottoman Turkish

Âdem oğlu. İnsan. Âdem oğulları

BENÎ ÜMEYYE : Ottoman Turkish

Emeviler

BENÎİSRÂİL : Ottoman Turkish

israiloğulları, Yakub aleyhisselâmın neslinden gelenler

BENÎN : Ottoman Turkish

(İbn. C.) Oğullar, erkek çocuklar. * Akıllı, temkinli, tedbirli kimse

BENÎÂDEM : Ottoman Turkish

ademoğulları, insanlar

BENÛ : Ottoman Turkish

Oğullar

BENÛ(H) : Ottoman Turkish

f. Yığın, küme, demet

BENÛN : Ottoman Turkish

(Benîn) (İbn. C.) Oğullar. Zâdeler. Veledler

BENŞ : Ottoman Turkish

Tenbellik. İhmâl

BEPGA : Ottoman Turkish

f. Papağan

BER : Ottoman Turkish

"f. (Burden) ""Götürmek"" mastarının emir köküdür. Kelimenin sonuna getirilerek terkipler yapılır. Emirber $
Emir dinleyen, emir götüren. Fermanber $
Emir veren. Emir dinleyen... gibi."

BER : Ottoman Turkish

" ""alan, dinleyen, yeden, götüren"" mânâsında son ek."

BER-AKİS : Ottoman Turkish

f. Aksine, zıddına, tersine

BER-AVER : Ottoman Turkish

f. Yemiş ağacı

BER-BELEND : Ottoman Turkish

f. Çok yüksek yer veya rütbe

BER-BEND : Ottoman Turkish

f. Ufak çocuğu annesinin sırtına bağlamağa yarıyan göğüs kuşağı

BER-CA : Ottoman Turkish

f. Yerinde, münâsib

BER-DÛŞ : Ottoman Turkish

f. Omuzda, omuz üzerinde

BER-ENDAZ : Ottoman Turkish

f. Bir yana atan. Yukarı kaldırıp atan

BER-HEVA : Ottoman Turkish

f. Kaybolmuş, havaya gitmiş

BER-KEMAL : Ottoman Turkish

f. Mükemmel