Multilingual Turkish Dictionary

Azerbaijani

Azerbaijani
TӘFTİŞ : Az Turkish Farsi

: (ع) جستجو، تحقيق. تفتيش ائدمك (tәftiş edmәk) = تفتيشله‌مك (tәftişlәmәk)
جستجو كردن

TӘGӘ : Az Turkish Farsi

: بُز نر. تگه باز (tәgә baz)
بزي كه به دفعات مكرّر از بُزِ نر بر مي‌خورد امّا آبستن نمي‌شود. تگه بوز (tәgә buz)
بز جواني كه هنوز بزغاله‌اي نزاييده باشد. تگه سقَّللي (tәgә sәqqәlli)
ريش بزي، ريش پرفسوري. تگه سقَّلي (tәgә sәqqәli)
نام گياهي با ساقة باريك و بلند. تگه‌ليك (tәgәlik)
بزغاله يا چپش نري كه براي پازن گلّه انتخاب كنند. تگه‌يه گلمك (tәgәyә gәlmәk)
ميل جنسي در بز ماده ايجاد شدن، بر خوردن بز ماده

TӘH : Az Turkish Farsi

:
ته، عمق، گودي.
باقيمانده، پس مانده.
همه، همگي.
تا، لا، برگرداندن جلو قالي و امثال آن. تَه توتماق (tәh tutmaq)
ته نشين شدن، رسوب كردن. تَه-تومّاج (tәh-tummac)
ته مانده و باقيماندة هر چيز.
نام غذايي مركّب از نان خشك، پنير و لورك. (← چاچيك) ته-تومّال (tәh-tummal) = ته-توْوال (tәh-toval)
ته مانده، باقيمانده. ته چكمك (tәh çәkmәk)
ته كشيدن، خالي شدن، تمام شدن. ته چين (tәh çin)
نوعي چلو كه در ته آن گوشت بريان شده مي‌گذارند. ته ديگ (tәh dig)
ورقه‌اي از پلو يا چلو كه در ته ديگ چسبيده و برشته باشد. ته قالينتى (tәh qalıntı)
باقيمانده، بقيّه. تهلَتي (tәhlәti)
عمقي، عميق. تهله‌مك (tәhlәmәk)
تا كردن، برگرداندن لبة چيزي.
ته كشيدن، تمام شدن. تهلوْو (tәhlov)
آب ته مانده، آب بركه يا آب انبار كه در يك جا مانده باشد، مرداب. (← تلهوْو) تَهليك (tәhlik)
عمق، گودي.
ته نشست، دُرد.
ته ديگ، قسمتي از پلو كه در ته ديگ مي‌چسبد. ته مجيمه (tәh mәcimә)
باقيماندة طعام، غذايي كه در سيني از امرا به فقرا در داخل سيني باز مي‌ماند. ته-و-توه (tәh-o-tuh)
عمق مطلب، جزئيّات امر.
ته مانده، باقيمانده.
مجازاً به معني نژاد، اصل و ريشه. ته وورماق (tәh vurmaq)
ته كشيدن، تمام شدن

TӘHLӘQӘ : Az Turkish Farsi

= تهليقه (tәhliqә)
(ع) محرّف «تعليقه»، تحفه، ارمغان، هديه

TӘHN : Az Turkish Farsi

= طهنه (tәhnә)
(ع) طعن، طعنه، تمسخر. طهنه وورماق (tәhnә vurmaq)
طعنه زدن، سرزنش كردن. طهنه-پيريكّه‌لي (tәhnә-pirikkәli)
سخنان توأم با طعنه و تمسخر، سرزنش آلود و ملامت آميز

TӘHN : Az Turkish Farsi

: (ع) محرّف طعن، طعنه، سرزنش. تهن آتماق (tәhn atmaq)
طعنه زدن، كنايه زدن. تهنه (tәhnә)
طعنه، سرزنش. تهنه-پيريكّه (tәhnә-pirikkә)
طعنه و تمسخر. تهنه-پيريكّه‌لي (tәhnә-pirikkәli)
سخن كنايه دار، حرف طعن آميز. تهنه‌لي (tәhnәli)
طعنه دار، نيشدار

TӘHR : Az Turkish Farsi

(1)
(ع) (محرّف طرح يا طور عربي)
طور، طرح، گونه، شيوه.
مثل و مانند. تهر ائتمَك (tәhr edmәk)
طرح كردن، پيشنهاد دادن. تهره (tәhrә)
عجيب و غريب. تهري (tәri)
طرح و چگونگي، شكل و تركيب. نه تهري دير؟ (چگونه است؟)

TӘHR : Az Turkish Farsi

(2)
خشم، عصبانيت. تهر ائدمَك (tәhr edmәk)
خشم گرفتن، عصباني شدن.
تحميل كردن، زورگويي

TӘHRӘ ŞOV : Az Turkish Farsi

= تهله شوْو (tәhlә şov)
تيره شب، شب تاريك. (← ترّه ترّه شوْو)

TӘHVӘR : Az Turkish Farsi

= تهوير (tәhvir)
تاب، توان، طاقت

TİC : Az Turkish Farsi

: جوانه. تيجه (ticә)
جوانه، برگ نو درخت. (← تجه) تيج وورماق (tic vurmaq) = تيجه‌له‌مك (ticәlәmәk)
جوانه زدن، برگ تازه روييدن. تيجير (ticir)
گياه حصير، بوريايي كه از آن حصير سازند

TİDİRRӘ : Az Turkish Farsi

: تمشك

TİF : Az Turkish Farsi

:
نسيم، باد خنك.
تف، آب يا هواي دهان.
از اصوات تأسّف و نفرين.
خانه‌اي كه از ساقة درختان درست كنند به گونه‌اي كه نسيم از لا به لاي ساقه‌ها عبور كند.
علف يا زراعتي كه پر پشت نباشد، غير انبوه، كم پشت.
پخش و پراكنده. تيفان (tifan)
نسيم تند، باد تند، توفان. تيف-تيف (tif-tif)
باران اندك، باران كم. تيفتيك (tiftik)
پاره و از هم گسيخته، آنچه كه باد از لا به لاي آن به ‌راحتي عبور كند.
آلونكي كه از ساقة درختان سازند.
پشم ظريف، كُرك. تيفتيك-تيفتيك (tiftik-tiftik)
از هم گسيخته و پاره پوره. تيفتيكلَنمك (tiftiklәnmәk)
از هم باز شدن و زده شدن پشم. تيفتيكله‌مك (tiftiklәmәk)
از هم باز كردن پشم يا مو، ريش ريش كردن، پاره پاره كردن. تيف-و-لعنت (tif-o-lә”әnәt)
تف و لعنت، نفرين. تيف-و-نم (tif-o-nәm)
باران كم

TIF : Az Turkish Farsi

:
تف، آب دهان.
از اصوات تأسّف، تحقير و نفرين. تيف-نم (tıf-nәm)
نم نم آهستة باران. تيفيرجاق (tıfırcaq)
آب دهان. تيفيرماق (tıfırmaq)
تف كردن، آب دهان را پرتاب كردن

TİĞ : Az Turkish Farsi

:
تيغ سلماني، هر چيز تيز و برنده.
اشعّه، نور خورشيد.
نور چشم، ديد چشم. تيغه (tiğә)
تيغه، نوك تيز.
تيغة خورشيد. تيغ وئرمَك (tiğ vermәk)
طلوع كردن، دميدن

TİGİR : Az Turkish Farsi

: تگرگ. (← تيغير)

TIĞIR : Az Turkish Farsi

= تيغيريق (tığırıq) = تيغيرْت (tığırt)
تگرگ، قطرات يخ بسته كه بر زمين مي افتند. (از واژة تقليدي تِق‌، تِق … درست شده است. ← تيق1)

TİGİRTMӘK : Az Turkish Farsi

: نشاندن، نصب كردن. (← تيك1، تيكيرتمك)

TİK : Az Turkish Farsi

(2)
مو، تار مو. (← توک1)

TİK : Az Turkish Farsi

(1)
ريشة مصدر «تيكمك» (دوختن)، بدوز. تيكان (tikan)
خار، تيغ درخت. (اوّلين نوع سوزن خيّاطي از تيغ درختان بوده است.) تيكانلى (tikanlı)
خاردار. تيكانليق (tikanlıq)
خارزار، خارستان. تيكديرمَك (tikdirmәk) = تيكديرْتْمك (tikdirtmәk)
دوزاندن، به وسيلة ديگري دوختن. تيكمَك (tikmәk)
دوختن، خيّاطي كردن. تيكمه (tikmә)
عمل دوخت و دوز.
وصله.
مدوز.
دكمه. تيكمه-تيكيش (tikmә-tikiş)
عمل دوختن، دوخت و دوز. تيكمه‌لي (tikmәli)
قابل دوخت، دوختني. تيكَن (tikәn)
دوزنده، خيّاط.
خار، تيغ درخت. (گلّه‌زن) تيكّه (tikkә)
قطعه‌اي كه در جايي دوخته شده، وصلة لباس.
قطعه، تكّه، پاره.
تكّه، لقمه. تيكّه-تيكّه (tikkә-tikkә)
تكّه تكّه، قطه قطعه. تيكّه‌لَنمَك (tikkәlәnmәk)
تكّه تكّه شدن، قطعه قطعه شدن.
دريده شدن، پاره شدن. تيكّه‌له‌مك (tikkәlәmәk)
قطعه قطعه كردن.
بريدن، پاره كردن. تيكيجي (tikici)
دوزنده. تيكيرْتْمك (tikirtmәk)
دوزانيدن، لباس را به خيّاط دادن.
نصب كردن، بر زمين فرو كردن و كوبيدن.
نشاندن نهال و امثال آن. تيكيرديلمَك (tikirdilmәk) = تيكيريلمَك (tikirilmәk)
نصب شدن، برپا شدن.
نشانده شدن، كاشته شدن نهال و امثال آن. تيكيريلي (tikirili)
بر پا شده، نصب شده.
نشانده شده، كاشته شده. تيكيش (tikiş)
عمل دوختن، دوخت و دوز.
محلّ دوخت، محلّ اتّصال. تيكيشديرمَك (tikişdirmәk)
به هم دوختن، به همديگر وصل كردن.
دوزاندن، به وسيلة ديگري دوختن. تيكيشلي (tikişli)
لباسي كه متناسب و زيبا دوخته شده، لباس مرغوب. تيكيك (tikik)
دوخته شده.
عمل دوخته شدن. تيكيلمَك (tikilmәk)
دوخته شدن.
نصب شدن، نشانده شدن. تيكيلمه (tikilmә)
نوع دوخت، عمل دوخت و دوز. تيكيلي (tikili)
دوخته شده. تيكيم (tikim)
طرز دوخت، شيوة دوخت و دوز. تيكينْتي (tikinti)
محلّ دوخت و دوز

TİL : Az Turkish Farsi

(1)
فعل امر از مصدر «ديلمك» (شكافتن، دريدن و پاره كردن) كه به تنهايي معمول نيست. تيلْلاق (tillaq)
فرج زن. (← ديل3، ديللاق) تيليت (tilit)
تريد، خلط نان در دوغ، شير و … تيليش (tiliş)
تريشه، تراشه، قطعه، تكّه.
قطعة طويلي كه از پارچه‌اي بريده شده باشد؛ با تلفّظهاي تيليشكه، تيليشْگه، تيليشه، تيليشيم و
هم بيان مي‌شود. تيليشكوْو (tilişkov)
رگبار، باران تند. (← تير، تيريشكوْو)

TİL : Az Turkish Farsi

(2)
در لغت به معني دراز و بلند و بزرگ است؛ امّا به تنهايي كاربرد ندارد. تيلْكي (tilki)
روباه، جانور دم بلند. (در اصل تيل (بلند) + كي = کو (دُم) بوده است. ← تول، تولکو) تيلكي قوْو-قوْوو (ttilki qov-qovu)
عوعو روباه، آواي مستي روباه كه به اعتقاد گروهي باعث نزول باران مي‌گردد. تيله (tilә)
بزرگترين قاب در قاب بازي. (← توله و تير، تيره) تيلي (tili)
انگُلك، انگلكِ با انگشت. تيليله‌مك (tililәmәk) = تيلي وورماق (tili vurmaq)
انگلك كردن. تيلينگي (tilingi)
انگلكي، مورد تمسخر و استهزاء قرار گرفته

TIL : Az Turkish Farsi

= تيلّين (tıllın)
تنبل، دير جنب. تيليپ (tılıp)
تلپ، صداي افتادن چيزي

TILF : Az Turkish Farsi

: تفاله، تفالة چاي و امثال آن. (← توف، توفاو)

TİLİK-MİLİK : Az Turkish Farsi

: به زور، به سختي